Filmi bilirmisiniz bilmem. Irwın Kershner’in kült filmidir. Moda fotoğrafçısı Laura Mars’ın aniden kör olan gözleri ameliyatla değiştirilir. Ve fotoğrafçı o günden sonra cinayet sanrıları görmeye başlar. Çünkü yeni gözleri aslında bir katilin gözleridir.
Başkasının gözüyle bakmak.. Günümüzdeki osuruktan adı empati . Yönetmen Kershner empati kelimesini o zamanlar biliyormuydu ya da öngörmüş ve Laura Mars’ı bir metafor olarak mı kullanmıştı bilmem ama ben dün gece yüzünü şzlediğim bir kadının gözlerini gördüm . Onun gördüklerini göremedim ama nasıl baltığını görünce biraz ürktüm . Boş ve gergin , hasta ama direnen , çaresiz ama mutlu olmaya çalışan , fer’i sönmüş ama gülümsemeye çalışan bir kadının gözleriydi gördüklerim.
Bunları kendi gözlerimle gördüm.
Günün birinde kadının gözlerini bana takma şansı elde edersem onun gözleri ile baktıklarını görüp , neyi nasıl gördüğünü anlayabilirim . Ütopik oldu ama bu aslında o kadına duyduğum suçluluk , azap ve pişmanlığın dışa vurumu .
Aslında azap çeken kendini cezalandırır. Psikolojide bu böyle. Ama ben tam tersini isteyerek hala hala bencil , egoist , asosyal , geçimsiz , pislik ve geberip gözlerini başkasına vermesi gereken biriyim .
Tek korkum gözlerimi alanın benim gördüklerimi görmesi.
Buna Laura Mars bile dayanamaz.
0 kişi okudu cevap verdi..:
Yorum Gönder
Sesli Düşün !