İçimde Biri Var

Hiç olmadığın biri gibi davranmak bir süre sonra maskenin çürümesine, maskenin altındaki yüzün kokmasına yol açıyor.

Derler ya; yaşadığın yere, kültüre, inanca ve biçime göre davranırsın diye, 38 yıllık hayatımın bir günü bile böyle geçmiş değil. Doğduğumdan beri içimdeki biri ne yaşadığım yeri, ne kültürünü, ne de biçimini kabullenebildi. Ne yaparsam yapayım sınırlarım dahilindeki hiç bir olguyu içimde hissedemiyor kabullenemiyor, hazmedemiyorum. Ruhum buraya ait değil. Bilincin oluşmadığı bebeklik dönemini saymazsak, kendime geldiğim üç ya da dört yaşından beri içimde hissettiğim şey burada olmamam, bu şekilde yaşamamam gerektiği... Buraya ait hiçbir kültürü,hiçbir yaşam biçimini, hiçbir inancı ve yaşam hedefini içimde hissetmiyorum. Dahası insan olmayı kabullenemiyorum. 35 yıldır tek düşlediğim şey rüzgardan başka bir sesin olmadığı uçsuz bucaksız çayırlarda yürümek. Zamana köle olduğumu hissettiğimden beri saat takamıyorum. Ya ruhsuz doğdum, ya da başka birinin ruhunu taşıyorum.Arada bir bunu yazmalıyım çünkü biriktikçe Darth Vader’a dönüştüğümü hissediyorum. Aslında dönüştüm bile. Çünkü artık geriye dönmek için artık çok geç.