Şu Bizim Eşşoğlueşşek

Babası, çocuğunun adını koymuş eşek diye.
O da çocuğuna vermiş adını bizim eşek diye,
Elalem çağırır çocuğu eşşoğlueşşek diye.
Söyleyende mi kabahat söyletende mi?

****
Konuştuğu gibi yazanlar vardır.Şivesi nasılsa türkçesi de öyledir. Doğrusu bumu diye hiç merak etmez, gırtlağından çıkan sesi harfe döker. Ortaya ne çıkar,nasıl bilinir bulunur diyen yok. Kabahat ne konuştuğu gibi yazanda, ne de Türk Dil Kurumunda..

Bizim eşşeoğlueşşek gider askere. Emir gelir; ‘’komutan gelecek yoklamaya, herkes okuma yazma öğrenecek’’

Alır bölüğü bir telaş, jet hızıyla üçbeş kelimeyi okuturlar ensede boza pişire pişire.Bizim eşşoğlueşşek sökemez bir türlü okumayı.
Komutan gelmeden çavuş der ki; ‘’komutanın arkasında durayım,yazdığı kelimenin resmini çizip sana göstereyim, okurmuş gibi yap’’
Komutan gelir imtihan başlar. Sıra gelir bizim oğlana..
Komutan yazar ‘’tavşan’’
Çavuş çiziverir bir tavşan,
Bizim oğlan okur: ‘’T..taaa..vvşş..şaann..’’
Komutan memnun.
Biraz daha zorlayayım der kendi kendine. Yazar kağıda ‘’kaplumbağa’’
Çavuş çizer kaplumbağayı.
Oğlan okur: ''T...ttoo..sss..ba..ğaaa...''
Komutan basar kalayı: ‘’alay mı ediyorsun ulan eşşoğlueşşekk!’’

****
1940 lı yıllar.
Devlet köy muhtarlarına mektup yazar.
‘’yakacak yardımı yapılacak,derhal köyün yakacak cinsini,yakacağın stok kodunu, stok miktarını bildirin’’
Hakkari de bir köyün muhtarı cevap yazar.
‘’Yakacağimiz pohtir
Kod numarası yohtir
Sitoğumiz çohtir.’’
****

Reel yaşamı ayırmak gerek kağıt üstündeki yaşamdan. Evdeki hesabın çarşıya uymadığı gibi, kağıt üstündeki cetvellerde yazılı hayat, gerçek hayatın sadece olması istenen, ama asla olmayacak halidir.