Pages

4 Ağustos 2010 Çarşamba

Coraline'in Gizli Dünyası


Tim Burton’un en verimli olduğu zamanlarda ürettiği muhteşem animasyonu Nightmare Before Christmas’ı (yapımcı-senarist) ya da Corpse Bride’ı (yönetmen) bilenler izleyenler eğer bu ikisinden keyif aldıysa, ya da eskiye hürmeten Eren’in bloğuna adını veren Beter Böcek’i sevdiyse, birbuçuk saatliğine işi gücü bırakıp, perdeleri kapatıp Coralin’in Gizli Dünyası’na bir göz atabilirler. Aslında göz atmaktan fazlasını yapmanız gerekir ama şimdilik izleyiciyi fazla ürkütmeden giriş yapmak istedim.

Nightmare Before Christmas’ı yöneten Tim Burton güruhundan Henry Selick’in 2009 yapımı Coralin’in Gizli Dünyası, izleyiciyi bu kez çocukların fantastik düş gücünü kullanarak sarmalıyor.

Despot ve otoriter kılıklı sevgisiz annesi ve annesinin yanında pasifize olmuş babası(tamam tamam bizdeki adı kılıbık.. yazdım işte) ile birlikte, istemediği ve sevgiden ilgiden yoksun şekilde arkadaşlarını ve sevdiği evini bırakarak ailesiyle başka kente taşınan(bu kent Michigan ama gel gör ki ne Michigan ama!) 11 yaşındaki haylaz ama akıllı Coraline, yeni çevresine uyum sağlamaya çalışırken, arkadaş olduğu Wybie adlı çocukla birlikte gerçeküstü bir serüvene adım atar. Aile sevgisinden ve hoşlandığı çevresinden yoksun Coraline’in tek isteği kendisini çok seven ve ilgilenen bir ailesi ve çocukça isteklerinin karşılanmasıdır.

Bir gece mutfağın duvarında tesadüfen keşfettiği küçük bir kapının ardında isteklerini tamamiyle bulur. Ancak muhteşemden öte fazla kusursuz olan bu paralel evrende bulduğu sevginin bedeli, Coraline için vermesi zor kararlar ve kendisine ilgi ve sevgi göstermeyen ailesi olacaktır.

Henry Selick, Coraline’in çocukça hayalleriyle isteklerini her ne kadar fantastik ve biraz ürkütücü bir dünyada göstersede, film boyunca ürkmek ile animasyon masumiyeti izlemek arasında gidip geliyorsunuz.Yani izlediğiniz animasyon ne bir korku filmi ne de bir çizgi film oluyor. Selick’in Tim Burton güruhundan geldiğini bildiğimizden karakter tasarımları ve mekanlar bize zaten bu işte Tim Burton parmağı var dedirtiyor.Paralel evrende Coraline’in bulduğu anne ve baba, gerçek dünyada sahip olmak istediği ve 20 yıl sonra çocuklarına gülümseyerek anlatacağı büyükanne-büyükbaba anılarından çok öte bir portre çiziyor. Selick’in ‘’dilediğin şeye dikkat et’’ mesajında filmi izleyen ergen yaştaki çocuklara yüklediği anormal bir yük yok. Ancak filmin bir çocuk filmi olmaktan çok 13 yaş üzeri ( burayı ciddiye alın ve 13 yaş altına izletmeyin) izleyiciyi hedef alması mesajın doğru zamanda doğru yaş grubuna gitmesine yol açıyor.Yani Coraline’in Gizli Dünyası giriş ve gelişmeden sonra anne babaları avlayan bir kurdelaya dönüşüyor.

Coraline’in çevresinde olan ve paralel evrende hepsinin farklı bir karakterde varolduğu karakterlerden en beğendiğim ‘Anne’ karakteri oldu. Selick filmi yüklenip götüren anne karakterini doğru ve tastamam tasarlamış. Paralel evrendeki mükemmel annenin kimliğinin ortaya çıktığı sahne ise belleğimde en çok kalan sahnelerden biri.Kara kedinin Coraline’den rol çalması da animasyonun ayrı bir güzelliği. Sirk sahnesindeki farelerin gösterisi ve eşlik eden müzik ise bu fütüristik kurdelada izleyiciyi kendine hayran bırakan bir estetiğe sahip. Wybie’nin ebeveynleri yaşlı tonton ihtiyarların tiyatro gösterisi de sirk farelerinden aşağı kalmıyor.Oturdukları bölgenin yerlisi Wybie karakteri Coraline’in yanında pek varlık gösteremezken Rus komşu yan rollerde çok iyi. Kısacası Henry Selick Night Before Christmastan sonra daha kötü bir iş çıkarmıyor, aksine dozu iyi ayarlanmış fantastik öyküde animasyondan pek bişey beklemeyen yetişkinleri koltuğuna gömmeyi başarıyor.

Son olarak filmi orjinal dilde izleyecekler için küçük bir not: Animasyonlarda artık çok satmasının ve filmin şöhretinin garantisi , biraz da karakterleri seslendirenlerin şöhretine bağlı. Coraline’i holivut sinemasının şimdilerde ergen olmuş yeteneği Dakota Fanning seslendiriyor ki; Fanning’in gerçek hayattaki çok bilmiş halleri ile Coraline karakteri birbirine çok uyuşuyor. 'Ne tür bir anne baba olmalı?' sorusuna yanıt arayan içindeki çocuğu ve hayal gücünü yoketmemiş yetişkinlere ve ebeveynlere tavsiye edilir.

1 kişi okudu cevap verdi..:

aslı hayvanı dedi ki...

denizden tim burton çıksa seyrederiz (olması galba)'cilerden değilim ancak nightmare before christmas ve özellikle de corpse bride'ın çok ağır hastasıyım. yani bir filme ikinci kere seyredilme onuru tarafımdan kimseye öyle kolay kolay bahşedilmez ama bunların ikisinde de dört beş çekmişimdir an az.

coraline'i ise bilmekteyim ancak alice faciasından sonra tim abimizden soğuma evresine girdiğimden kelli ellememiştim henüz. bakayım bir bari.

Yorum Gönder

Sesli Düşün !