Gecikmiş Bir Mim ve Özür

Pilli Petro beni okuduğumuz kitaplar konusunda mimlemişti. Araya tatil girince aklımdan çıktı kendisinden özür diliyorum.

Ben uzun zamandır kitap okumuyorum. Dahası okumuyordum. Çünkü artık okudğumu anlamıyorum. Okuduğum en son kitap koku idi. Jean Bapiste Grenouille'in o olağanüstü Dehası, o görkemli alegori'nin bende bıraktığı iz sanırım edebiyatta benim kapasitemde birinin doruk noktasını oluşturuyordu.

Ahmet Altan’ın arka kapak yazısında söylediği gibi ‘’kendi benliği dışında herşeyi yaratabilmiş olan bu dahinin ironisi, benzerleri ancak Kafka’da görülecek bir insanlık trajedyasının simgesi’’ haline gelmişti.

Uzun zaman sonra elime yine bir kitap aldım. Dün gece patlayan o sağanak ve fırtınada dışarıda sessizce otururken elime aldığım o kitap bir roman değil bir şiir kitabıydı.

Kalbim Unut Bu Şiiri.

A.Telli.

Yıllar önce Kybele Şiir Dergisi'ni çıkarırken şimdilerde yollarımızın ayrı olduğu bir dostumun bana her seferinde bıkmadan usanmadan okuduğu şiirleri okudum..Onun kadar iyi okuyamasam da..

Ben mim’i kimseye pasetmiyorum isteyen yazabilir.