Tarzan Öldü..Yaşasın Syrakusa!

Bıktım bu karbon bazlı aşağılık organizmalardan. Vücudunun dörtte üçü su olan biri için şemsiye samimiyetsizlikse benim de Yeni Zellanda’ya gitmemem samimiyetsizliktir. Yapıcam! Günün birinde kesin yapıcam. Yeni Zellanda’ya 2 yıllığına gidip maymunlarla 2 yıl yaşamazsam adiyim. Alıştırmalara hazırlıklara başladım. Günlerdir sadece muz ve karınca yiyip su içiyor ve taşa oturuyorum. Hala ishal olmadım. Demek ki bünye alışıyor. Darwin haklıymış. Azimle muz yersem ormanı bile delerim. Az önce SGK hizmet süremi yokladım. 6 sene günden, 13 sene yaştan yana çalışmam gerek. Sonrasında da çalışmam gerek çünkü burası Norveç değil. Adama emeklisin diye Norveç kralı Lars Von Amundsen muamelesi yapmıyorlar burada. Emekli olunca ölene dek kobaysın. Satacak Ferrarim olsa 2 yılın sonunda satıp himalayalara da çıkıcam ama Beter böceğin eğitim masraflarından bana sıra gelmez. Ferrariyi sattığım gibi üstüne bir de Alfa Romeo satmam lazım ki ucu başına denk gelsin.

Ormanda yaşamanın belli kuralları vardır. Acımasız tabiatta hayatta kalmak için kurt enseli olacaksın. Yani hiç bir kunduza para verip nehir kıyısında dubleks ev yaptıramazsın kendin için. 7000 parçalı lego aldım, ev yapma alıştırmaları yapıyorum. Henüz ilk katı çıktım ama evdeki dişi ikinci kata imar izni vermedi kafama terlikle vurdu. Neymiş? küvetin yanında legodan ev mi olurmuş? Ba ba baaa!! Odanın içinden nehir geçirelim desem olur diyecek sanki. Legolarla el alıştırmalarım bitsin marangozdan tahta alıp otantik ev yapmayı da öğrenicem.

Ormanda saatin pek bir önemi yoktur. Erken kalkıp şafak vakti nehirden su içip, bir kaç kilometre ötedeki otlayan geyiklerden avlayıp sabah kahvaltımı yapıcam. Zaten geç kalkamazsın ormanda. Kızıl karıncalar kıçına doluşur zımba gibi ayağa fırlarsın. Her sabah eller kıçımda bütün Yeni Zellandayı koşarak geçemem. En iyisi erken kalkmak. Su içerken dikkatli olmam lazım. Su içene yılan bile dokunmaz ama timsahların bu sözden haberi yok. Mazallah tek lokmada yutarlar döne döne yerler beni. Ve asla unutmamam gereken bişey var. Geyiklerin tek boynuzu olmaz. Hele o boynuz burnunun üstünde hiç olmaz. Teknolojiden ve zamanın esaretinden uzak, özgür ve sessiz adam olmak için gerekli deneylerim de var. Zaten saatim yok, takamam oldum olası. Sessiz ve özgür olmak içinde evde işaret diliyle anlaşmaya çalışıyorum ama şimdilik pek başarılı oduğum söylenemez. Dün akşam işaret diliyle Beter böcekten terliklerimi istedim, bana ‘’sensin o’’ dedi. İlerde beyin gücümle söylemek istediklerimi ev halkına iletmeyi başardım mı bu iş tamamdır. Zaten maymunlarla konuşacak halim de yok. Muzlarını elime alıp ‘’huma huma agooo’’ şeklinde höynkürür, yemeye başlarım. Muzun dibini görememişsem demek ki benim değilmiş dövüp elimden almışlar manasına gelir. Yönümü bulmak için pusula da kullanmayacağım. Kutup yıldızına bakma, ağaç yosunundan güneyi bulma, havanın nemini koklama yöntemlerini kullanacağım. Tamam henüz acemiyim, durmadan Beter Böceğe kutup yıldızı hangisiydi diye soruyorum, evin kirişinin kolonunun altına yosun niyetine çiğ ıspanak yapıştırıp yön bulmaya çalışıyorum ama yakında uzmanlaşıcam.

Ağaca tırmanma ve çitadan kaplandan kaçma konusunda iyiyimdir. Onca sene belediye otobüsü peşinde koşup, otobüsün tutunma direklerine tırmandıktan sonra yılan gibi sarılıp işe gitmişliğim vardır. Aynı tekniği ormanda da uygulayacağım. Uygulayamadığım yerlerde kaplanı telkinle ikna yoluna gidicem ama henüz bilimsel olarak pek garantisi yok dediler bana. Neyse bakıcaz artık.

Olurda bu blog yerinde kalırsa bloğa uğramanıza gerek yok. Teknolociden uzak duracağım için buradan haber veremem, her ayın beşinci Çarşamba günü dumanla mesaj gönderirim. Göndermiyorsam timsahlar beni top yapmış nehirde voleybol oynuyorlar demektir.