Toplum Düşmanıyım Kodum Bozuk

İki yazıdan sonra müzik falan koyuyorum ya araya, beni TRT den emekli yayın müdürü zanneden var. Necefli maşrapa mantığından kurtulamamış,her sabah traş olup eline gazetesini çayını alıp takım elbisesiyle koltuğunda akşamı eden ihtiyar sanıyorlar. Bir gün yaşarsam öyle olmayı da hayal etmiyorum değil ama. Çnkü böyle bir dedeyle büyüdüm. Bir zamanlar herşeyin kısıtlı ama daha sıcak ve doğal olduğu, daha fazla özgürlük, daha fazla ..herşeyden daha daha dahaaaa fazla diye bir şarkı tutturup osuruktan ülkenin ağzı açlık kokan cep telefonlu ipad’li çanağı kırık özgür insan tiplerinin olmadığı zamanlardan kalma bir adamdı, istediği gibi yaşadı istemediği gibi öldü. Ben de öyle ölmek istiyorum.

Seksenlerde ergen ve genç olanlar sürekli eleştirilir, avrupa ve abd hayranı olmakla suçlanırdı. Suçumuz büyük azizim beklentilerimiz vardı. özeniyorduk. Kıçımızdaki kot taşlı, saçımız traşlı, yürüyüşümüz afilli olacaktı. Corc'dan borç isteyen Maykıldık ve ödemediğimiz borç bedel kalmadı bugüne kadar. Başka derdimiz yoktu. Kimsenin özentisi dağa çıkıp toprak kapmak, büyük kentte anadoluyu yaşamaya çalışıp başaramayınca telef olup gitmek ya da cüzdanından büyük özgürlük ve herşeye sahip olmak, üstelik sahip olduklarını içine sindirememek arzusu değildi. Dediğim gibi ozamanlar herşey kısıtlıydı. Hayallerimiz ve özentilerimizde.

Sonra büyüdük.

İyi bok yedik.

Birinin dediği gibi ‘’kıçınızdaki kotun markasına özenirsiniz ama o özendiğiniz veletlerin gece kalkıp süt içmesine özenmezsiniz’’ cümlesini hayatımıza geçiremedik. Sütsüz büyüdük ama sütü bozuk demedi bize kimse. Değildik.

Her ölümlünün hayatı boyunca yaptığı birşeydir büyümek. Büyüyünce özgür kalacaktık. Ana baba kravatlı dede olmayacaktı. Bilgisayarımız ve sevişebileceğimiz sevgilimiz paramız da olacaktı. Murat124 otomobilimizle üniversiteye gidip birine aşık olabilecek sonra da kıçımızın kıllarının pişmaniyeye dönmesini gün batımına baka baka izleyebilecektik.

Olmadı azizim. Kıllar pişmaniyeye döndü ama gün batımını kaçırdık.

Şimdilerde bu ülkede gün doğudan batıyor. Doğu herzaman güneşi yükseltir derler ama ben doğuda ışık falan görmüyorum. Tek gördüğüm yoz bir yumurta sarısı.

Acaba şimdiki özgür insanların gittimi çükünün yarısı?