Bir yazının içinde tren geçirebilirmisiniz?
Ben geçiremem.
Ama tren geçmiş gibi davranabilirim.
Kendimi ray yerine koyarak. Belki de ray yerine koymaktan çok, kendimi iki haylaz tarafından rayın üstüne yatırılmış bir bıçak yerine koysam, o yazının içinden gerçekten tren geçer. Maksat benim ezilmem olsun.
Tehlikelidir tren rayına bıçak yatırmak. Treni raydan çıkarabilir, onlarca insanın ölümüne neden olabilir, hayatınız boyunca unutamayacağınız bir gürültünün tek yönetmeni olabilirsiniz. Üstelik bu sesi dünyada kusursuz verebilecek bir ses formatı da yoktur. Kulağınız kusursuz bir formatta duyar ve beyniniz bellek defterine kazır o sesi. Şansınız varsa tren raydaki bıçağı ezer ve siz bıçağın soğumasını bekleyip, yerden alarak çamurda kılkuyruk oyunu oynayabilirsiniz.
Şansınız devam ediyorsa bıçakla oynanan bu oyun çamurda sonlanır ve siz eve gittiğinizde elinizi yüzünüzü yıkayıp anneniz yemeğinizi verdikten sonra yatıp uyur, sabaha yeni bir oyun peşine düşersiniz. Şansınız yoksa o bıçağın bir bedene saplanma ihtimali doğmuş demektir. Her oyun masum değildir cümlesi bıçağın ucundan yere damlamış ve bir beden delinmiştir. Delinen beden insan olmayabilir. Belki de bir hayvan olabilir.
Öfkenin getirdiği darbelerin sayısı masum olmaktan çıkmış bir oyunun şiddetini belirler. Oyun bittiğinde artık kimse masum değildir. Ne bıçak, ne siz, ne de tren.
Şansınız varsa ruhunuz öldürmeye programlıdır ve hemen unutursunuz. Babanızla çıktığınız bir av partisinde, babanızın sizinle övünç duyduğu bir avlanma yapmış gibi ruhen yasal bir rahatlık içindesinizdir. Şansınız yoksa bedenini deldiğiniz hayvan peşinizden gelecektir.
Her gece gelecektir.
Her yaşdönümüzde gelecektir.
Her yemekte gelecektir.
Her yalnız kaldığınızda gelecektir.
Her hatırladığınızda kanlı yüzüyle geri gelecektir.
Özür dilemek imkansızdır.
Bağışlanmanız söz konusu değildir.
Ağlamanız fayda vermez.
Hiç bir ağrı kesici, avucunuzun içinde sıktığınız çeliğin etinizde yarattığı soğuk yaranın ağrısını dindirmez.
Bir çeliği bir bedene sapladığınızda onu filmlerdeki gibi kolayca çekemezsiniz.
Beden kendini öyle bir kasar ki , çeliği çıkarmak için bin adam gücünde olmalısınız.
Çektiğinizde zamanın hep aktığını ve geri döndürülemeyeceğini biliyor olursunuz.
Şansınız varsa çeliği kendinize saplarsınız.
Şansınız yoksa hala yalnız değilsiniz.
Çeliğin deldiği hayvanın bedeni peşinizden gelecek bilin bunu.
Ve 32 yıldır şansım yok. Olmayacak ta..
Bizim ev büyük değişimler geçirdi. Hala da geçirmeye devam ediyor. Örneğin mutfak kapısı ile salon kapısının yeri değişince geceleri ışık yakmadan el yordamıyla kapıyı bulamıyorsun. Eski kapının olduğu yere gidip toslamak kaçınılmaz. İlk 4 salise ‘’ kapı nerde lan’’ diye afallayıp, şoktan kurtulur kurtulmaz yeni yeri hatırlıyorsun ama sızlayan kafanın eşliğinde. 
Büyükbabamdan kalma 78 devirli Deutsche Gramophon kaydı Sahibinin Sesi plaklarının başlangıcındaki cızırtılı sesten ve sadece 7 poz çeken üç ayaklı körüklü Licschten fotoğraf makinesinden yola çıkıp, 1080p çözünürlüklü görüntüye ve DTS Master Audio codecli 3 boyutlu sese terfi ettim ya, artık bu burun aşağı inmez. Hatta kendimi kanola yağında kızarmış patates gibi nimetten sayıp kadehine elli lira verip reyna da denyoluk da yapasım var ama kafada saç kalmadı, yaş kemale erdi, göbek büyüdü artık. Kimse beni takmaz. Üstelik vale parkta bekleşen çocuklar BMW nin altındaki modelleri getirmiyorlar azizim.Sağ kapıya da vurmuşlar tatildeyken. Vuruk kapıyla denyoluk planlarımı erteledim. 
Tamirciyi aradım, randevu alırken aniden Cem Karaca hortladı geldi. Tamirci Çırağı diye başladı güzelce. Ben yeniyetmeyken babamın çalıştığı işyerinin ıvır zıvır işlerini halleden 67 model sekiz silindirli İmpala’nın arka koltuğunda yediğim naneler kapı çalarken, tekme atsan içeri göçen mukavvadan imal kaporta için tamirciden randevuyu koparıp Cem Karaca’yı bitirdik mütemadiyen. Hafta sonu arabayı bırakıp yandan vitesli, çevirmeli düğmeyle radyo istasyonu aranan, Elvis çalabilen deri koltuklu impalayı hayal edip, artık nefes almayan ilk öpüşmeleri anarız artık.
Sadece katırların kalabileceği bir yer. Üzerinize konan sinekleri atlar gibi konduğu yerdeki kaslarınızı titreterk kaçırabiliyorsanız, pisliğe alerjiniz yok ve bağışıklığınız varsa, 1500 kişilik otelde sadece 5 personelin çalışıp onları haftada sadece bir kez görebiliyor ve istediğiniz hiç bir şeye ulaşamıyorsanız, atladığınız havuzun dibinde cam kırıkları varsa, içme suyunun kuyudan çekilip olmayan plastik bardaklarla içmeye itirazınız yoksa, yanmış tavuk kanadı ve tavuk ciğerinden başka bişey yemem daha ne isterim ki, yanına da üç öğün pilav derseniz, kaldığınız odanın halısında ezilmiş koyun kakası olması sizi ilgilendirmiyorsa, havlu değiştirmek için büyüteçle bulduğunuz görevlinin aynı zamanda barmen, cankurtaran, dj ve komi olduğunu öğrenince şaşırmazsanız, zırt pırt elektrikler kesilip odanızda sabun bulamayınca salak polyanna gibi iyimser bir havaya bürünüp yaşasın yaşamak hayat ne güzel layy layyy deme adetiniz varsa katırland de siz de kalabilirsiniz.
Evin önünde taksiden inip 2 bavul 1 çanta ve Beter Böceğin bilimum ıvırtı zıvırtıkları ile boğuşurken de evin önünde duran arabamın şöför kapısının hayvani bir güç tarafından haşat edldiğini görünce, Kevin’i evde tek başına unutan annesi gibi kaldım. ‘’Kim yaptı ulan bunuuuu!!’’ diye bağırırken Beter Böcek, ‘’Ben10 yaptı babaaaa’’ dedi de biraz rahatladım. Malum o velet insanazor’a dönüşüyor, Cartoon Network’ten biliyorum. Tatilde 10 gün başka kanal izlemedik. Şirinler güzel, Bakugan iğrençti. Voltran’ı tek geçerim. Hero 108 ise favorimdir. Yarın servise çektiricem arabayı. 
